Opublikowane przez dnia 21 listopada 2017

Witraż – to ozdobne wypełnienie okna, wykonane z kawałków kolorowego szkła wprawianych w ołowiane ramki osadzone między żelazne sztaby. Ramki stanowią kontur rysunku, kreskowanie na szkle lub malowanie na nim przeźroczystymi farbami podkreśla charakterystyczne elementy (głowę, oczy, ręce, fałdowanie szat, cieniowanie figur itp.). Witraże stosowano głównie w budownictwie sakralnym. Technika witrażu znana była w starożytności, jednak została rozpowszechniona od wczesnego średniowiecza, a rozwinęła się w sztuce gotyckiej. Renesans witrażownictwa nastąpił na przełomie wieków XIX i XX w sztuce secesji. W Polsce witraże najwcześniej wykonywano w Toruniu. Jedne natomiast z najsłynniejszych znajdują się w Krakowie.

Witraże wykonane są z kolorowych szkiełek. Kolory miały nieść ze sobą pewne przesłanie i były ściśle powiązane z kolorystyką, jaka odnosiła się do pewnych uczuć, emocji i biblijnych postaci.

Czerwony: reprezentuje krew Chrystusa, obrazuje silne emocje, takie jak miłość czy nienawiść. Użycie tej barwy służy przypomnieniu o cierpieniu i poświęceniu Jezusa. Często także kolor ten związany jest z męczeństwem świętych.

Niebieski: to naturalnie kolor nieba. Symbolizuje nadzieję, szczerość i pobożność. Kolor ten jest również  często związany z postacią Dziewicy Maryi.

Zielony:  kolor trawy, zieleni jest więc oznaką wiosny, wzrostu, ale także  odrodzenia, zwycięstwa życia nad śmiercią. Barwa ta symbolizuje wiarę, nieśmiertelność, ale także kontemplację.

Biały:  to kolor, który reprezentuje zawsze czystość i niewinność. Biel jest często związana na obrazach z Bogiem.

Czarny: Dość rzadko można spotkać czarny kolor w kolorystyce witrażowej. Kolor ten ma, jak łatwo można się domyśleć bliskie powiązanie z śmiercią.

Żółty:  chociaż kolor ten używany jest czasem do symbolizowania zdrady, na przykład w obrazach przedstawiających Judasza, zdecydowanie częściej jest używany do nadania barwy aureolom świętych. To również kolor symbolizujący boskość, moc i chwałę.

Fioletowy:  uważa się, że Chrystus nosił fioletowy strój przed ukrzyżowaniem, więc kolor ten nie bez powodu stał się symbolem cierpienia i wytrzymałości. Fioletowy jest również używany do obrazowania królestwa Bożego lub samego Boga Ojca. Symbolizuje także miłość, prawdę i pasję.

Szary: to kolor symbolizujący pokorę i żałobę, ale reprezentuje również nieśmiertelność ducha.

Brązowy:  kolor ten symbolizuje duchową śmierć i zrzeczenie się rzeczy świata.
Jak widać mamy do czynienia z całą paletą kolorów używanych w sztuce witrażowej, wykorzystywanej w tworzeniu sakralnych okien, nic więc dziwnego, że za każdym z nich istnieją głębokie znaczenia, które pozwalają nam teraz interpretować je w zupełnie nowy sposób.

 

W naszym kościele zamontowany został nowy witraż w prezbiterium. Wykonany przez Krakowski Zakład Witrażów S.G. Żeleński. Jest to najstarsza istniejąca pracownia witrażowa w Polsce, założona w 1902 roku. Odegrała ważną rolę w rozwoju polskiej sztuki witrażowej współpracując z takimi artystami jak Stanisław Wyspiański czy Józef Mehoffer. Dziś prowadzi ten zakład Piotr Ostrowski.

Od 2004 roku przestrzenie Zakładu udostępniane są zwiedzającym w ramach żywego muzeum jako Pracownia i Muzeum Witrażu. Współcześnie Zakład wciąż wytwarza witraże oraz stawia sobie za zadanie ochronę i propagowanie polskiego dziedzictwa witrażowego.

 

Witraż w prezbiterium przedstawia – zaczynając od góry; Słońce otoczone Tęczą. Taki znak widoczny był 22 maja 2016r. na bezchmurnym niebie w czasie koronacji Łaskami Słynącego Obrazu Matki Bożej Sancekiej, zwanej od tamtego czasu Matką Oczekiwanego Macierzyństwa. Poniżej widnieje obraz Matki Bożej Częstochowskiej z okazji 300 letniej rocznicy koronacji Czarnej Madonny. Obok wizerunek Matki Bożej Fatimskiej, bo przecież mija w tym roku 100 lat od Jej objawień trójce pastuszków Hiacyncie, Franciszkowi i Łucji.U samego dołu natomiast widnieje znak Matki Bożej Saneckiej. W owalu niebieska litera M nad nią znak muszelki jakubowej w kształcie korony. To symbol „naszego roczku” – 1 rocznicy koronacji Cudownego Wizerunku. Witraż został ofiarowany parafii przez śp. Anielę Jurków-Bożek i jej córkę Zofię Jurków-Kępny. Naprzeciw znaku Matki Bożej Sancekiej, znajduje się znak obecnego proboszcza parafii ks. Jarosława Żmii. Także w owalu na czerwonym tle widnieje litera J i Ż, połączona żmiją. Zamiast kropki widać nad literką Ż małą muszelkę pielgrzyma. Całość zachowana jest w pięknych jasnych kolorach żółty, złoty, biały, niebieski, zielony, czerwony. Ks. Jarosław w czasie uroczystości usłyszał od Arcybiskupa Wacława Depo, Metropolity Częstochowskiego, że ta żmija się uczłowieczyła. Była to reakcja na słowa proboszcza, który powiedział; że spełniają się słowa Apokalipsy, bo żmija całuje stopy Maryi.

W kategorii: Aktualności